Dworzec Gdańsk Główny
karolina.kowalska
Leżąca na trasie Tczew-Gdynia stacja Gdańsk Główny jest największą osobową stacją kolejową w Gdańsku, a budynek dworca PKP jednym z najpiękniejszych w Polsce. W pobliżu dworca, w zabytkowym budynku PKP pochodzącym z lat 1912-1914, znajduje się ciekawy Ośrodek Muzealny Kolejnictwa, prezentujący przede wszystkim historię rozwoju kolei na Pomorzu. Oprócz obejrzenia eksponatów warto posłuchać niezwykle interesujących i barwnych opowieści emerytowanego kolejarza, opiekującego się placówką. Dworzec Gdańsk Główny Budynek dworca, będący jednym z najbardziej charakterystycznych elementów tej części miasta, zbudowano w latach 1896-1900. Monumentalna bryła była inspirowana architekturą renesansu. Projekt w tym stylu obejmował cały zespół dworcowy. Górująca nad budynkiem głównym wieża pełniła rolę wieży ciśnień. Perony dworca były zadaszone. W 1921 r. zarządzanie całym kompleksem dworcowym przejęły PKP. W okresie międzywojennym dworzec, pełniący ważną rolę w ruchu tranzytowym, był istotny dla interesów Polski w Wolnym Mieście. Przetrwał II wojnę światową. Dopiero w trakcie wyzwalania w 1945 r. Armia Czerwona podpaliła główny budynek. Na szczęście mury ocalały i dworzec odbudowano w kształci...
Leżąca na trasie Tczew-Gdynia stacja Gdańsk Główny jest największą osobową stacją kolejową w Gdańsku, a budynek dworca PKP jednym z najpiękniejszych w Polsce. W pobliżu dworca, w zabytkowym budynku PKP pochodzącym z lat 1912-1914, znajduje się ciekawy Ośrodek Muzealny Kolejnictwa, prezentujący przede wszystkim historię rozwoju kolei na Pomorzu. Oprócz obejrzenia eksponatów warto posłuchać niezwykle interesujących i barwnych opowieści emerytowanego kolejarza, opiekującego się placówką. Dworzec Gdańsk Główny Budynek dworca, będący jednym z najbardziej charakterystycznych elementów tej części miasta, zbudowano w latach 1896-1900. Monumentalna bryła była inspirowana architekturą renesansu. Projekt w tym stylu obejmował cały zespół dworcowy. Górująca nad budynkiem głównym wieża pełniła rolę wieży ciśnień. Perony dworca były zadaszone. W 1921 r. zarządzanie całym kompleksem dworcowym przejęły PKP. W okresie międzywojennym dworzec, pełniący ważną rolę w ruchu tranzytowym, był istotny dla interesów Polski w Wolnym Mieście. Przetrwał II wojnę światową. Dopiero w trakcie wyzwalania w 1945 r. Armia Czerwona podpaliła główny budynek. Na szczęście mury ocalały i dworzec odbudowano w kształcie bliskim pierwotnemu. W 1965 i 1996 r. budynek zmodernizowano i odrestaurowano, zachowując zewnętrzny historyczny wygląd. Wnętrza nie zachowały dawnego charakteru. Obecnie dworzec przyjmuje pociągi pasażerskie wszystkich kategorii - zarówno międzymiastowe, jak i SKM. Na stacji jest pięć peronów, w tym dwa wyspowe (do obsługi ruchu regionalnego i dalekobieżnego) oraz trzy perony obsługujące pociągi SKM. Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne zadaszenie peronów. Wszystkie tory przy peronach są zelektryfi kowane. Na końcu peronu czwartego znajduje się nastawnia dysponująca "G". W obrębie stacji znajdują się dwa przejścia podziemne, z których dłuższe, biegnące od dworca autobusowego, łączy wszystkie pięć peronów i dalej przechodzi pod ulicą Podwale Grodzkie. Krótsze prowadzi z hali dworca na peron pierwszy i drugi. Nie ma już istniejącego wcześniej przejścia nadziemnego. Na perony SKM prowadzi również korytarz z hali głównej. Obok dworca znajduje się ciekawy budynek poczty, a po zachodniej stronie stacji główny dworzec autobusowy, który z dworcem kolejowym połączono tunelem. Jak się okazało, budynek na tyle się spodobał, że znaleźli się jego naśladowcy. Replika gdańskiego dworca kolejowego znajduje się w Japonii, w miejscowości Imari na wyspie Kiusiu i pełni funkcję ... pałacu ślubów.
Judyta Kurowska-Ciechańska, Ariel Ciechański