Dworzec w Bytomiu
karolina.kowalska
Dworzec w Bytomiu to jeden z pięciu obiektów dworcowych w Polsce mających halę peronową. Z dziejów Pierwszy budynek dworca w Bytomiu wzniesiono w 1868 r. wraz z budową normalnotorowej linii Tarnowskie Góry-Bytom-Katowice-Czechowice-Dziedzice. Po I wojnie światowej Górny Śląsk został podzielony granicą państwową między państwo polskie i niemieckie, granica przecięła m.in. dawną linię Kolei Prawoodrzańskiej między Szarlejem a Bytomiem Zachodnim, wskutek czego rozebrano tor i nasyp, a Bytom stał się stacją graniczną. Nowa funkcja stacji wymusiła jej modernizację, polegającą na wyburzeniu dwóch najstarszych (pochodzących z 1872 r. i ok. 1900 r.) budynków dawnej Kolei Górnośląskiej, w miejsce których w latach 1929-1930 wzniesiono zachowany do dziś dworzec z charakterystyczną halą peronową. Budynek dworca połączony był z peronami bezkolizyjnymi przejściami podziemnymi, które oddzielały ruch krajowy od zagranicznego. Pociągi do Polski odjeżdżały z peronu pierwszego, zwanego z tego powodu peronem polskim. W obrębie stacji zbudowano także dwie podłużne dwutorowe hale (na miejscu dawnej parowozowni wachlarzowej z 1872 r.) oraz przeładownię towarów z wagonów wąskotorowych na normalnotorowe...
Dworzec w Bytomiu to jeden z pięciu obiektów dworcowych w Polsce mających halę peronową. Z dziejów Pierwszy budynek dworca w Bytomiu wzniesiono w 1868 r. wraz z budową normalnotorowej linii Tarnowskie Góry-Bytom-Katowice-Czechowice-Dziedzice. Po I wojnie światowej Górny Śląsk został podzielony granicą państwową między państwo polskie i niemieckie, granica przecięła m.in. dawną linię Kolei Prawoodrzańskiej między Szarlejem a Bytomiem Zachodnim, wskutek czego rozebrano tor i nasyp, a Bytom stał się stacją graniczną. Nowa funkcja stacji wymusiła jej modernizację, polegającą na wyburzeniu dwóch najstarszych (pochodzących z 1872 r. i ok. 1900 r.) budynków dawnej Kolei Górnośląskiej, w miejsce których w latach 1929-1930 wzniesiono zachowany do dziś dworzec z charakterystyczną halą peronową. Budynek dworca połączony był z peronami bezkolizyjnymi przejściami podziemnymi, które oddzielały ruch krajowy od zagranicznego. Pociągi do Polski odjeżdżały z peronu pierwszego, zwanego z tego powodu peronem polskim. W obrębie stacji zbudowano także dwie podłużne dwutorowe hale (na miejscu dawnej parowozowni wachlarzowej z 1872 r.) oraz przeładownię towarów z wagonów wąskotorowych na normalnotorowe. Od 1936 r. do wybuchu II wojny światowej w jednej z hal na stacji Bytom stacjonował trójwagonowy zespół motorowy zwany Latającym Ślązakiem, który jeździł z Bytomia do Berlina. Czas jazdy wynosił dokładnie 4 godz. 30 min, a zatem pociąg poruszał się z imponującą jak na tamte czasy prędkością handlową 128 km/godz. Zwiedzanie Stacja ma cztery perony, siedem krawędzi peronowych oraz przejście podziemne. Uwagę zwraca niezwykle rzadka hala peronowa nad peronami 2, 3 i 4. oraz dodatkowym bagażowym. Peron 1 przykryty jest wiatą peronową. Niegdyś na stacji istniały jeszcze lokomotywownia i wieża wodna.
Judyta Kurowska-Ciechańska, Ariel Ciechański